Eerst is er geprobeerd om de huidflap nog te laten hechten, maar dat is mislukt.

Uiteindelijk moest de flap verwijderd worden, omdat hij niet langer doorbloed was en begon af te sterven.

Maar daarna is het herstel echt heel snel gegaan. Het groeide mooi van buiten naar binnen toe dicht zodat de plek steeds kleiner werd. 

Tijdens onze dagelijkse verzorging (2x per dag) gedroeg Brave zich uitzonderlijk rustig. Het leek wel alsof ze wist dat we haar hielpen.

Zelfs met haar verwonding at ze nog goed en begon ze te gillen als ze ons hoorde aankomen. Natuurlijk kreeg ze telkens iets lekkers als beloning, ze wist dat heel goed.

Het is dan ook een heel dappere cavia, vandaar dat ze de naam Brave kreeg, erg toepasselijk voor haar.

Ondertussen is er dus helemaal niets meer van te zien dat ze ooit iets mankeerde. Geen litteken, geen kaal plekje, helemaal niets. 

Hieronder kan je de foto's zien, van hoe ze binnen kwam en hoe haar wondheling verlopen is. Zie je dat liever niet, dan kan je best niet verder scrollen nadat je de waarschuwing gelezen hebt.

In 2024 kreeg ze hier haar eerste nestje, een nestje van 5 baby's, waarvan er ook enkele een US teddy vachtje hadden. Vader was Angus, hiermee wisten we dan meteen ook dat hij teddydrager was. Zover reikt een stamboom vaak niet en dan moet je het maar uitzoeken. De genen kunnen heel lang meereizen, dus vele generaties later kunnen er nog teddy's geboren worden. Die generaties voorouders met een teddyvacht staan dan vaak al niet meer op de stamboom. Brave bleek een goede maar pittige moeder te zijn, ze bracht haar jongen binnen de vier weken naar ruim 400 gram. Heel mooi dus voor zo'n nestje.

In 2025 kreeg Brave haar tweede nestje. Ook dat was een aparte gebeurtenis...

Waar de eerste bevalling erg vlot ging, was dit wel een bijzondere. Ze kreeg bij dit nest 1 jong, maar dan wel een dikkertje. 

De aanvang van de bevalling had nogal wat tijd nodig. Brave lag rustig te kijken, maar je zag haar tussendoor met haar oogjes knijpen of ongemakkelijk doen. Tussendoor opstaan, gaan drinken, even knabbelen. Ze probeerde ons te omzeilen door het te laten lijken alsof ze nog niet "bezig" was. Maar natuurlijk wisten wij wel beter en bleven we stiekem meekijken.

Opeens vloog ze volle vaart door het hok, het leek wel een balletje uit een flipperkast. Ze rende echt van links naar rechts, zelfs tegen de zijkanten aan. En ja, daar was dan het hoofdje. Soms kunnen zeugjes ook wel eens fel reageren tijdens een bevalling en dit was er zo eentje. 

De baby kwam er verder uit en dan vloog ze weg met kind achter haar aan, want hij hing nog vast aan de navelstreng. Die brak gelukkig meteen, waardoor hij niet de hele rit mee moest maken.

In elk geval hebben we haar dan verder gerust gelaten met haar baby. Omdat deze baby maar alleen was, hoef ik niet te zeggen wat voor een kanjer het was op 4 weken. Echt een joekel !

In 2026 gaan we haar nog eens koppelen voor een laatste nestje en dan is het tijd voor haar vervroegd pensioen.

Brave is een voorbeeld van wat er kan gebeuren door bij een konijn te zitten. Het kan natuurlijk allemaal goed gaan, en dat gaat het ook bij verschillende mensen. Maar het kan ook echt verschrikkelijk fout gaan. Zo hadden we al baasjes die ons vertelden dat hun cavia een gebroken rug had opgelopen door een stamp van een konijn. Het konijn had het vast niet zo bedoeld, maar dat is nu eenmaal een eigenschap van konijnen dat ze ook met hun achterpoten op de grond stampen om iets duidelijk te maken. Alleen begrijpen cavia's dat niet... dus die cavia wou lekker onder de buik van het konijn kruipen zoals hij heel vaak deed. Helaas ging het toen helemaal mis en hebben ze hem moeten laten inslapen. 

En een ander baasje dat ons vertelde dat hun cavia een oog kwijt was geraakt nadat het konijn in het gezicht gebeten had. Hoe of om welke reden dat gebeurde, daar hadden ze het raden naar. Na een heel gedoe en redelijk wat kosten om het oog laten weg te halen, kwamen ze dan een cavia-vriendje kiezen als hokgenoot. 

Dit is ook de reden waarom we geen cavia's meegeven die in een hok bij een konijn gezet worden. 

Hier wonen ook 2 konijnen in ons stalletje, Hanna haar troetels. Maar die komen nooit in aanraking met de cavia's. Ze hebben een aparte ruimte waar ze kunnen rennen, springen, stampen, graven en gewoon konijn kunnen zijn.

Opgelet ! Als je de foto's van haar verwonding en wondheling niet wil zien, scrol dan nu niet verder !

Op de bovenstaande foto's zie je hoe snel een cavia kan herstellen. Gaat hier dan nog om een baby van 233 gram op 20-03-2024. Wat een verschil...Toch een wonder van de natuur.